Neeltje Hin-Albers (10 december 1927 – 25 mei 2025)
In 1959 ontmoette Neeltje Albers in Amsterdam de broer van haar vriendin Sophia Hin. Kees was bezig met het schilderen van de kamer van zijn zuster. Het was liefde op het eerste gezicht. Amper drie jaar later zijn Kees en Neeltje getrouwd.
Terwijl Kees zich in de jaren zestig als filmmaker ontplooide, ontwikkelde Neeltje zich als fotografe. Het merendeel van de vele foto’s die zij gedurende bijna vier decennia maakte, werden gemaakt op de set van de films van Kees. Zij heeft verbijsterend mooie stills geschoten voor de films van Kees, maar ook voor films van Frans van de Staak en Heddy Honigmann.
De jeugd van Neeltje werd overschaduwd door de tweede wereldoorlog. Neeltje Albers werd op zaterdag 10 december 1927 geboren in Rotterdam, als dochter van Johanna Kasbergen en Anthonie Albers. Twee jaar eerder was haar oudste broer Pieter Casper geboren. Acht jaar na Neeltjes geboorte kwam er nog een broertje bij: Anthonie. Toen de Duitsers op 14 mei 1940 Rotterdam bombardeerden zat Neeltje in de hoogste klas van de lagere school. De wijk waar zij woonden en waarin de school lag bleef weliswaar gespaard, maar aan de lagere schoolloopbaan van Neeltje was abrupt een einde gekomen. De familie vertrok een jaar later naar Krimpen aan de Lek, de geboorteplaats van haar vader.
In 1943 wordt de buurt in Rotterdam waar zij in mei 1940 nog woonden gebombardeerd. Op 31 maart 1943 laten Amerikaanse bommenwerpers, die bij slecht weer op weg zijn naar de Rotterdamse haven, hun bommen voortijdig vallen op de woonwijk. Dit ‘vergeten bombardement’ bracht een enorme verwoesting aan met 376 doden en duizenden daklozen. Toen Neeltje en haar familie die dag hoorden wat er met hun oude buurt gebeurd was moeten zij duizend angsten hebben uitgestaan: vader Albers was op het moment van dit bombardement nog niet thuis. Hij werkte ook na hun verhuizing altijd nog als machinebankwerker bij een scheepsbouwbedrijf in de Rotterdamse haven. Het late moment in de avond waarop hij tenslotte thuiskwam wist Neeltje zich tot op hoge leeftijd nog goed te herinneren: hij had gehuild, haar vader, toen hij haar weer zag.
Vanaf 1943 werkt Neeltje in Lekkerkerk als winkelbediende. In 1946 vertrekt Neeltje naar Amsterdam, en haalt in een snel tempo een drietal examens: het Middenstandsdiploma Algemene Handelskennis, het praktijkdiploma handelstypiste en het praktijkdiploma kantoorstenografie.
Van juni 1947 tot augustus 1956 werkt zij achtereenvolgens voor de textielfabrikant ´Hollandia´, de manufacturenhandel ´Nederland´ en de confectiehandel Alkan Nijssen, waar zij telkens werd geprezen als zeer vlijtig en betrouwbaar.
In 1956 vertrekt zij naar Parijs. Zij kwam in dienst bij een familie in een verre voorstad van Parijs. Maar Neeltje voelt zich in die landelijke omgeving niet op haar gemak en werkt vervolgens ongeveer een jaar in Parijs als au pair. In 1957 keert zij weer terug naar Amsterdam waar zij werk vindt als secretaresse bij Werkspoor.
In 1959 ontmoet Neeltje op het Singel in Amsterdam bij haar vriendin Sophia Hin diens broer Kees, bezig met het schilderen van de kamer van zijn zuster. De biografe van Kees, Sandra van Beek, beschrijft de ontmoeting van de schilderende Kees met de ´ranke brunette´ Neeltje, die dan nog werkzaam is bij Werkspoor, als een coup de foudre. Amper drie jaar later trouwt Kees met Neeltje Albers.
Na hun trouwen geeft Neeltje haar administratieve carrière op. Er werden drie kinderen geboren: Jacinta, Barbara en Jacob. En Neeltje was gaan fotograferen. Behalve de vele setfoto’s voor de films van Kees Hin, Frans van de Staak en Heddy Honigmann, maakte Neeltje ook foto’s op de vele reizen die zij maakten. In 1995 logeerden Neeltje en Kees bij mij in het dorpje Martigny in het departement de Aisne in Noord-Frankrijk. Het heerlijke fotoverslag dat Neeltje van dat verblijf daar maakte schonk zij mij. Ik gaf die foto´s uit onder de titel die zij er destijds voor bedacht: ´De glimlach van een zomernacht zoals jij ernaar kijkt´. Een titel die heel goed weergeeft hoe zij keek naar de door haar gefotografeerde mensen.
Bauke Marinus
Literatuur:
• Bauke Marinus, Wat Neeltje zag, Amsterdam 2024
(Dit boek is beschikbaar via de webwinkel van Mokum Filmdistributie)
• Bauke Marinus, De glimlach van een zomernacht zoals jij ernaar kijkt. Immigrant in Martigny, Amsterdam 2024
• Sandra van Beek, De 250 blikken van Kees Hin, Amsterdam 2021